M

Το Monel K500 και το Monel 400 μοιράζονται την ίδια βάση: περίπου δύο μέρη νικελίου σε ένα μέρος χαλκού, με τον ίδιο χαρακτήρα διάβρωσης και την ίδια κυβική μήτρα με επίκεντρο την όψη. Κανένα από τα δύο κράματα δεν είναι υπερκράμα που έχει σκληρυνθεί με καθίζηση και κανένα δεν επιλέγεται για την κορυφή ενός εύρους θερμοκρασίας. Η διαφορά μεταξύ τους είναι δύο προσθήκες κραμάτων και η θερμική επεξεργασία που καθιστούν δυνατή αυτές οι προσθήκες, και σχεδόν κάθε διαφορά ιδιοτήτων σε αυτό το άρθρο επιστρέφει σε αυτό.

Μια συνέπεια αξίζει να αναφερθεί στην κορυφή, γιατί εκεί γίνεται πιο συχνά λάθος χειρισμός της σύγκρισης. Τα στοιχεία αντοχής που δημοσιεύονται για αυτά τα δύο κράματα δίνονται ανά μορφή και ανά συνθήκη θερμικής επεξεργασίας και το χάσμα μεταξύ τους αλλάζει τρομερά ανάλογα με τις συνθήκες που συγκρίνονται. Μια έκδοση αυτής της σύγκρισης που δηλώνει καμία συνθήκη δεν μπορεί να χρησιμοποιηθεί για να προσδιορίσει τίποτα και, επομένως, οι παρακάτω αριθμοί δίνονται μαζί με τη συνθήκη.

Το κράμα 400 είναι ένα κράμα στερεού διαλύματος. Το νικέλιο και ο χαλκός είναι διαλυτά μεταξύ τους σε όλες τις αναλογίες, επομένως το υλικό είναι μονοφασικό και ο μόνος τρόπος για να σκληρυνθεί είναι η επεξεργασία του εν ψυχρώ. Το κράμα K500 παίρνει την ίδια βάση και προσθέτει αλουμίνιο και τιτάνιο, γεγονός που επιτρέπει στο κράμα να σκληρύνει με γήρανση: ένας ελεγχόμενος κύκλος θέρμανσης καθιζάνει υπομικροσκοπικά σωματίδια Ni₃(Ti, Al) σε όλη τη μήτρα. Η δημοσιευμένη περιγραφή διατυπώνει ξεκάθαρα ότι το K500 συνδυάζει την αντοχή στη διάβρωση του 400 με τα πρόσθετα πλεονεκτήματα της μεγαλύτερης αντοχής και σκληρότητας και ότι η αύξηση προέρχεται από αυτές τις δύο προσθήκες και την επεξεργασία γήρανσης.

Οι συνθέσεις διαφέρουν ακριβώς σε αυτά τα δύο στοιχεία συν μικρές μετατοπίσεις στα υπολείμματα. Κάθε άλλο στοιχείο είναι κοντά, γι' αυτό και τα δύο κράματα συμπεριφέρονται τόσο παρόμοια στην υπηρεσία.

Το όριο θείου είναι η αθόρυβη γραμμή σε αυτόν τον πίνακα. Είναι περίπου δυόμισι φορές πιο σφιχτό στο K500 από ό,τι στο 400 και ο λόγος είναι η ίδια ιδιότητα που κάνει το κράμα ισχυρό: όταν το ίζημα είναι στη θέση του, υπάρχει λιγότερη ολκιμότητα διαθέσιμη για να απορροφήσει τη ζημιά που προκαλεί η συμπερίληψη θείου κατά μήκος ενός ορίου κόκκων.

Η δημοσιευμένη σύγκριση δηλώνει ότι το K500 έχει περίπου τριπλάσια αντοχή διαρροής και δύο φορές μεγαλύτερη αντοχή σε εφελκυσμό του 400. Αυτός είναι ένας πραγματικός αριθμός και περιγράφει ένα ζεύγος συνθηκών. Ο παρακάτω πίνακας συγκρατεί τα δύο κράματα μεταξύ τους στις συνθήκες που το καθένα παρέχεται στην πραγματικότητα, σε ράβδο και ράβδο.

Διαβάστε αυτόν τον πίνακα και η αξίωση επιλύεται. Το K500 σε κατάσταση ανόπτησης είναι ισχυρότερο από 400 σε κατάσταση ανόπτησης, κατά περίπου 1,2 φορές σε αντοχή εφελκυσμού και περίπου 1,4 φορές σε απόδοση, το οποίο είναι περιθώριο και όχι παράγοντας. Ζεστό φινίρισμα, τα δύο αλληλεπικαλύπτονται σχεδόν πλήρως: τα εύρη απόδοσης είναι 276 έως 690 MPa για 400 και 276 έως 758 MPa για K500, επομένως μια μπάρα ζεστού φινιρίσματος των 400 μπορεί να είναι τόσο δυνατή όσο μια ράβδος φινιρίσματος ζεστού τύπου K500.

Αυτό που στην πραγματικότητα συγκρίνουν τα δημοσιευμένα τρία και δύο στοιχεία είναι το K500 που έχει σκληρυνθεί με ηλικία έναντι 400 σε κατάσταση ανόπτησης. Αυτή είναι μια θεμιτή σύγκριση, επειδή είναι ο τρόπος με τον οποίο τα δύο κράματα αγοράζονται πιο συχνά μεταξύ τους, αλλά είναι μια σύγκριση μεταξύ δύο συνθηκών αντί μεταξύ δύο κραμάτων.

Η σύγκριση έχει ολοκληρωθεί μόνο κατά το ήμισυ όταν έχει καθοριστεί η αντοχή. Συνοδεύονται από τέσσερα κόστη και το καθένα είναι μια γραμμή σε μια προδιαγραφή και όχι μια υποσημείωση.

Το κράμα 400 δεν έχει κανένα από αυτά τα κόστη. Είναι ένα μονοφασικό στερεό διάλυμα που σκληραίνει μόνο με ψυχρή εργασία, δεν έχει βαθμίδα γήρανσης για υπέρβαση, δεν επιτρέπει συστολή και καμία απώλεια συγκολλησιμότητας στην κατάσταση που παρέχεται. Όπου η αντοχή του είναι επαρκής, είναι το απλούστερο υλικό για να προσδιοριστεί.

Δύο από τις φυσικές διαφορές μεταξύ αυτών των κραμάτων είναι αντιφατικές και μία από αυτές αναφέρεται τακτικά με λάθος τρόπο στη βιβλιογραφία των προμηθευτών.

Η σειρά θερμοκρασίας Κιουρί αξίζει τον χώρο. Το κράμα 400 έχει θερμοκρασία Curie εντός του εύρους περιβάλλοντος και η δημοσιευμένη σημείωση που τη συνοδεύει είναι σαφής: η τιμή επηρεάζεται από διακυμάνσεις στη χημική σύνθεση, το εύρος που εμφανίζεται είναι αυτό που αναμένεται να δώσει η κανονική παραγωγή και επομένως ορισμένες θερμότητες θα είναι μαγνητικές σε θερμοκρασία δωματίου και άλλες όχι. Η ίδια πηγή προσθέτει ότι εάν υπάρχει ισχυρή απαίτηση για μη μαγνητικά χαρακτηριστικά, θα πρέπει να ληφθούν υπόψη και άλλα κράματα της οικογένειας.

Το K500 δεν έχει τέτοια ασάφεια. Η θερμοκρασία Curie του κυμαίνεται μεταξύ περίπου -90 και -134 °C ανάλογα με τις συνθήκες, γεγονός που θέτει τη θερμοκρασία δωματίου πολύ πάνω από αυτήν, και η δημοσιευμένη περιγραφή είναι ότι το κράμα είναι ουσιαστικά μη μαγνητικό ακόμη και σε πολύ χαμηλές θερμοκρασίες. Έτσι, σε μια μη μαγνητική απαίτηση, ο βαθμός που σκληραίνει ηλικιακά είναι ο ασφαλέστερος από τους δύο. Αυτό είναι το αντίθετο από την υπόθεση με την οποία καταφθάνουν οι περισσότεροι αγοραστές, καθώς το K500 είναι το ισχυρότερο κράμα και η αντοχή συνήθως θεωρείται ότι κοστίζει κάτι.

Μία προειδοποίηση επεξεργασίας ανήκει σε αυτήν την ανάγνωση. Η δημοσιευμένη πηγή σημειώνει ότι η θέρμανση μπορεί να αφήσει ένα μαγνητικό φιλμ στο εξωτερικό του τεμαχίου, επειδή το αλουμίνιο και ο χαλκός μπορεί να οξειδωθούν επιλεκτικά και ότι το φιλμ μπορεί να αφαιρεθεί σε οξύ. Επομένως, μια μαγνητική απαίτηση θα πρέπει να ονομάζει την κατάσταση της επιφάνειας στην παραγγελία αγοράς μαζί με το κράμα.

Η δημοσιευμένη θέση είναι ότι η αντίσταση στη διάβρωση του K500 είναι ουσιαστικά ισοδύναμη με αυτή του 400, με μία εξαίρεση. Στην σκληρυμένη κατάσταση, το K500 έχει μεγαλύτερη τάση για ρωγμές λόγω διάβρωσης λόγω καταπόνησης σε ορισμένα περιβάλλοντα. Η λέξη ουσιαστικά κάνει πραγματική δουλειά σε αυτήν την πρόταση, και η εξαίρεση είναι το μόνο πράγμα που πρέπει να ελέγξει ένας αγοραστής προτού επιλέξει την παλαιωμένη κατάσταση για ένα υγρό σέρβις.

Όπου είναι οι δύο μαζί, είναι μαζί στα μέσα ενημέρωσης που έχει σημασία. Και τα δύο χρησιμοποιούνται ευρέως στη θαλάσσια υπηρεσία και παρουσιάζουν πολύ χαμηλά ποσοστά διάβρωσης στο ρέον θαλασσινό νερό. Και τα δύο υπόκεινται στον ίδιο περιορισμό σε αυτό το μέσο: το στάσιμο ή αργά κινούμενο θαλασσινό νερό προκαλεί προσβολή ρωγμών και σκασίματος, και η δημοσιευμένη περιγραφή του K500 επισημαίνει ότι μπορεί να προκύψει ρύπανση ακολουθούμενη από διάτρηση, η οποία επιβραδύνεται μετά από μια αρκετά γρήγορη αρχική επίθεση. Το κράμα 400 είναι επίσης ανθεκτικό σε ρωγμές από διάβρωση και σκασίματα στα περισσότερα γλυκά και βιομηχανικά νερά και προσφέρει εξαιρετική αντοχή στο υδροφθορικό οξύ σε όλες τις συγκεντρώσεις μέχρι το σημείο βρασμού, το οποίο η ίδια πηγή περιγράφει ως ίσως την πιο ανθεκτική συμπεριφορά από οποιοδήποτε κράμα μηχανικής που χρησιμοποιείται συνήθως. Είναι επίσης ανθεκτικό σε έναν αριθμό φόρων θειικού και υδροχλωρικού οξέος υπό αναγωγικές συνθήκες.

Το K500 φέρει ένα δικό του κομμάτι δεδομένων διάβρωσης που αξίζει να γνωρίζετε, επειδή ισχύει για μια υπηρεσία όπου η αντοχή είναι ο λόγος για την επιλογή. Περιγράφεται ως ανθεκτικό σε περιβάλλον όξινου αερίου: μετά από έξι ημέρες συνεχούς εμβάπτισης σε κορεσμένα διαλύματα υδρόθειου στα 3.500 ppm, σε όξινες και βασικές τιμές pH από 1,0 έως 11,0, τα δείγματα U-bend του σκληρυμένου κατά την ηλικία φύλλου δεν παρουσίασαν ρωγμές. Σχηματίστηκε μια σφιχτή μαύρη κλίμακα και τα δείγματα μετρήθηκαν από 28 έως 40 HRC. Αυτό είναι το προσόν πίσω από το κράμα σε πετρελαιοπηγές και σέρβις ξινών, και είναι προσόν για την κατάσταση παλαίωσης.

Μόνο για ένα ζεύγος συνθηκών, και αυτή η σύζευξη πρέπει να δηλωθεί. Το K500 που έχει σκληρυνθεί με γήρανση έχει περίπου τριπλάσια αντοχή διαρροής και περίπου διπλάσια αντοχή σε εφελκυσμό του 400 σε κατάσταση ανόπτησης, που είναι η σύγκριση που περιγράφουν τα δημοσιευμένα σχήματα. Η σύγκριση όμοιων συνθηκών δίνει ένα πολύ μικρότερο κενό: η ανόπτηση έναντι της ανόπτησης είναι περίπου 1,2 φορές σε αντοχή σε εφελκυσμό, και στην κατάσταση ολοκλήρωσης του θερμού φινιρίσματος οι δύο περιοχές αλληλοεπικαλύπτονται.

Δύο προσθήκες κραμάτων και η θερμική επεξεργασία που επιτρέπουν. Το κράμα 400 είναι ένα στερεό διάλυμα νικελίου και χαλκού που είναι μονοφασικό και μπορεί να σκληρυνθεί μόνο με ψυχρή εργασία. Το κράμα K500 προσθέτει μεταξύ 2,30% και 3,15% αλουμίνιο και μεταξύ 0,35% και 0,85% τιτάνιο, γεγονός που καθιστά μια επεξεργασία ελεγχόμενης γήρανσης να κατακρημνίζει τα υπομικροσκοπικά σωματίδια Ni₃(Ti, Al) μέσω του πίνακα. Όλα τα άλλα απορρέουν από αυτό.

Ουσιαστικά, με μια εξαίρεση που τα δημοσιευμένα στοιχεία αναφέρουν ξεκάθαρα. Στην σκληρυμένη κατάσταση, το K500 έχει μεγαλύτερη τάση για ρωγμές λόγω διάβρωσης λόγω καταπόνησης σε ορισμένα περιβάλλοντα. Όπου το μέσο φέρει αυτόν τον κίνδυνο, το 400 είναι η ασφαλέστερη επιλογή, εκτός εάν η αντοχή είναι απαραίτητη, και σε κάθε περίπτωση το μέσο πρέπει να ελεγχθεί σε σχέση με δημοσιευμένα δεδομένα προτού καθοριστεί η κατάσταση.

K500, και για έναν λόγο που είναι εύκολο να πάρει πίσω. Η θερμοκρασία Κιουρί των 400 κυμαίνεται μεταξύ 21 και 49 °C, η οποία υπερβαίνει το περιβάλλον, και η δημοσιευμένη σημείωση είναι ότι ορισμένες θερμότητες θα είναι μαγνητικές σε θερμοκρασία δωματίου και άλλες όχι. Το K500 έχει θερμοκρασία Curie μεταξύ περίπου -90 και -134 °C, πολύ κάτω από το περιβάλλον, και περιγράφεται ως ουσιαστικά μη μαγνητικό ακόμη και σε αρκετά χαμηλές θερμοκρασίες.

Όχι σε κατάσταση σκληρύνσεως λόγω ηλικίας, και η δημοσιευμένη οδηγία είναι σαφής ότι η συγκόλληση υλικού που έχει σκληρυνθεί λόγω ηλικίας θα πρέπει να αποφεύγεται λόγω της πολύ μειωμένης ολκιμότητας. Όπου μια άρθρωση πρέπει να φθάσει στη γήρανση της αντοχής, η σειρά είναι να συγκολληθεί το ανόπτηση του υλικού και στη συνέχεια να γίνει η επεξεργασία γήρανσης. Το κράμα 400 μπορεί να ενωθεί με τις συμβατικές διαδικασίες στην κατάσταση που παρέχεται.

Οι ιδιότητες χάνονται και δεν μπορούν να ανακτηθούν με τη γήρανση ξανά. Το υπερπαλαιωμένο υλικό έχει χαμηλότερες μηχανικές ιδιότητες από το σωστά παλαιωμένο υλικό και για να ενισχυθεί το τμήμα πρέπει να ανόπτεται με διάλυμα στους 1.800 έως 1.900 °F για να επαναδιαλυθεί το ίζημα και στη συνέχεια να επαναδιαλυθεί. Όλα τα οφέλη οποιασδήποτε ψυχρής εργασίας χάνονται σε αυτήν την ανόπτηση, επομένως το καλύτερο αποτέλεσμα που διατίθεται μετά είναι η ανόπτηση και η γερασμένη φιγούρα.

Το Monel K500 είναι Monel 400 με προσθήκη αλουμινίου και τιτανίου και εφαρμογή θεραπείας γήρανσης. Αυτό του δίνει περίπου τριπλάσια αντοχή διαρροής και διπλάσια αντοχή σε εφελκυσμό από το ανόπτη 400, και αφαιρεί τέσσερα πράγματα: ολκιμότητα, λίγη αντίσταση στη διάβρωση λόγω καταπόνησης σε παλαιωμένη κατάσταση, δυνατότητα συγκόλλησης σε αυτήν την κατάσταση και απλότητα ενός υλικού χωρίς μη αναστρέψιμο στάδιο επεξεργασίας. Μεταξύ αυτών των δύο θέσεων οι φυσικές διαφορές είναι μικρές, εκτός από δύο σημεία: το 400 άγει τη θερμότητα καλύτερα κατά περίπου 28%, και το K500 είναι το πιο αξιόπιστο μη μαγνητικό σε θερμοκρασία δωματίου, επειδή η θερμοκρασία Curie του βρίσκεται πολύ κάτω από το περιβάλλον ενώ αυτή των 400 βρίσκεται μέσα του.

Και τα δύο κράματα παρέχονται από την Changzhou, Jiangsu, σε ράβδο, σύρμα, ταινία, πλάκα και σωλήνα, με τις μορφές και τις συνθήκες που περιγράφουν οι δημοσιευμένες σειρές παραπάνω. Το εργοστάσιο διαθέτει πιστοποίηση ISO 9001 και ελέγχεται από την SGS. Στείλτε το μέσο εξυπηρέτησης, την απαιτούμενη αντοχή και τη σειρά κατασκευής και η επιλογή μεταξύ των δύο προκύπτει από αυτές τις τρεις απαντήσεις.

1. Ειδικό τεχνικό δελτίο μετάλλων SMC-053, MONEL κράμα νικελίου-χαλκού 400. Πηγή για τα όρια σύνθεσης, την πυκνότητα και το εύρος τήξης, τον συντελεστή και την αναλογία Poisson, τη θερμοκρασία Curie και τη σημείωση ότι διασχίζει το περιβάλλον έτσι ώστε μερικές θερμότητες να είναι μαγνητικές σε θερμοκρασία δωματίου, η μηχανική ιδιότητα είναι μόνο η σκληρή και η στερεά φάση είναι δήλωση ότι το σκληρό διάλυμα κυμαίνεται από ψυχρή εργασία, το όριο των 1.000 °F στις οξειδωτικές ατμόσφαιρες και τη συμπεριφορά διάβρωσης στο θαλασσινό νερό, το γλυκό νερό και το υδροφθορικό οξύ.
2. Ειδικό τεχνικό δελτίο μετάλλων SMC-062, κράμα MONEL K-500. Πηγή για τις σειρές αλουμινίου και τιτανίου, τα αυστηρότερα όρια υπολειμμάτων, η περιγραφή του κράματος που συνδυάζει την αντίσταση στη διάβρωση 400 με μεγαλύτερη αντοχή και σκληρότητα μέσω της καθίζησης Ni₃(Ti, Al), η μηχανική ιδιότητα κυμαίνεται ανάλογα με τη μορφή και την κατάσταση, την πυκνότητα, τα μαγνητικά χαρακτηριστικά και τις θερμοκρασίες Curie ανά συνθήκη, τη μαγνητική επιφανειακή μεμβράνη και την αφαίρεσή της, την ισοδυναμία διάβρωσης και την εξαίρεση διάβρωσης τάσης στην κατάσταση παλαίωσης, τα δεδομένα ξινού αερίου, τη σημείωση ταχύτητας θαλασσινού νερού και τη συστολή γήρανσης.
3. Το ίδιο δελτίο, κατά την ένταξη. Πηγή για τη δήλωση ότι η συγκόλληση υλικού που έχει σκληρυνθεί λόγω ηλικίας θα πρέπει να αποφεύγεται λόγω της πολύ μειωμένης ολκιμότητας και ότι οι επεξεργασίες γήρανσης εκτελούνται μετά τη συγκόλληση ανόπτησης υλικού όπου η άρθρωση πρέπει να φτάσει τη γηρασμένη αντοχή.
4. Το ίδιο δελτίο, για τη θερμική επεξεργασία και τη μηχανική κατεργασία. Πηγή για τη συμπεριφορά υπεργήρανσης, την απαίτηση για ανόπτηση διαλύματος στους 1.800 έως 1.900 °F και reage, την απώλεια όλου του οφέλους της ψυχρής εργασίας σε αυτό το ανόπτηση, η ανόπτηση και η παλαιωμένη εικόνα είναι η υψηλότερη διαθέσιμη μετά, και η πρακτική της μηχανικής κατεργασίας υπερμεγέθους, παλαίωσης και φινιρίσματος στο μέγεθος.
5. Το ίδιο δελτίο, για τις δημοσιευμένες σειρές ονομαστικών ακινήτων. Πηγή για την προσοχή ότι οι σειρές είναι σύνθετες για διάφορα μεγέθη προϊόντων και δεν είναι κατάλληλες για λόγους προδιαγραφών.
6. UNS N04400 και N05500 όπως δημοσιεύονται για αυτά τα δύο κράματα. Πηγή για τα αναγνωριστικά που χρησιμοποιούνται στον πίνακα σύνθεσης.
7. Τα αρχεία παράδοσης που τηρούνται για το κράμα DLX καλύπτουν και τις δύο ποιότητες. Πηγή για τις φόρμες προϊόντων και τις συνθήκες υπό τις οποίες προσφέρονται.

Κάθε παραπάνω εικόνα είναι μια δημοσιευμένη τιμή για το τυπικό προϊόν και πολλά από αυτά είναι σύνθετα υλικά που καλύπτουν μια σειρά μεγεθών και χαρακτηριστικών. Δεν είναι κατάλληλα για λόγους προδιαγραφών. Η συνθήκη είναι μέρος των προδιαγραφών και στα δύο κράματα, επομένως μια παραγγελία αγοράς που ονομάζει το κράμα χωρίς να ονομάζει το χαρακτήρα δεν περιγράφει το υλικό που αγοράζεται. Η αποδοχή βασίζεται στο πιστοποιητικό δοκιμής του μύλου για την παρεχόμενη θερμότητα.