Ποια είναι η διαφορά μεταξύ Hastelloy C-22 και C276;

Τα δύο κράματα είναι η ίδια οικογένεια, η ίδια χημεία βάσης και η ίδια προοριζόμενη υπηρεσία, και τα δημοσιευμένα δεδομένα καθορίζουν την επιλογή σε δύο ερωτήσεις και όχι σε μια γενική προτίμηση. Το πρώτο είναι εάν το μέσο είναι οξειδωτικό ή αναγωγικό και το δεύτερο είναι εάν το μέρος θα συγκολληθεί. Όλα τα άλλα σχετικά με το ζευγάρι είναι είτε μια μικρή διαφορά είτε μια παρεξήγηση που κυκλοφορεί ευρέως.

Και τα δύο είναι κράματα νικελίου-χρωμίου-μολυβδαινίου με προσθήκη βολφραμίου. Το C-22 είναι UNS N06022 και W.Nr. 2,4602. Το C-276 είναι UNS N10276 και W.Nr. 2,4819. Η διαφορά σύνθεσης είναι ένα εμπόριο μεταξύ δύο στοιχείων και είναι το σύνολο της τεχνικής διαφοράς: το ένα κράμα μεταφέρει περισσότερο χρώμιο και λιγότερο μολυβδαίνιο, το άλλο το αντίστροφο.

Η διαφορά σύνθεσης, δηλώθηκε με τον σωστό τρόπο

Τα δημοσιευμένα ονομαστικά στοιχεία παρατίθενται δίπλα-δίπλα παρακάτω και η κατεύθυνση της συναλλαγής είναι το σημείο. Το χρώμιο παρέχει αντίσταση σε οξειδωτικές συνθήκες, το μολυβδαίνιο παρέχει αντίσταση σε συνθήκες αναγωγής και κατά του σκασίματος. Το κράμα με το υψηλότερο χρώμιο είναι αυτό για οξειδωτική υπηρεσία, γι' αυτό και η σύγκριση έχει κατεύθυνση καθόλου.

Δύο προτάσεις που κυκλοφορούν το κάνουν αντίστροφα και αξίζει να διορθωθούν και οι δύο γιατί αντιστρέφουν την επιλογή. Μια περιγραφή που δίνει στο C-22 το υψηλότερο μολυβδαίνιο και στη συνέχεια αναφέρει 12,5 έως 14,5 % για το C-22 έναντι 15 έως 17 % για το C-276, έρχεται σε αντίθεση με μια πρόταση, επειδή το 12,5 έως το 14,5 είναι το χαμηλότερο ποσοστό. Και η διαφορά βολφραμίου συνήθως παρουσιάζεται σαν να ήταν καθοριστική, όταν οι σειρές προδιαγραφών επικαλύπτονται και το χρώμιο και το μολυβδαίνιο είναι αυτά που χωρίζουν τις ποιότητες.

Οι κρίσιμες θερμοκρασίες, στην ίδια λύση

Η πιο χρήσιμη μέτρηση που δημοσιεύτηκε για αυτό το ζεύγος είναι μια δοκιμή κρίσιμης θερμοκρασίας διάτρησης και κρίσιμης ρωγμής που εκτελείται και στα δύο κράματα σε ένα διάλυμα, επομένως η σύγκριση είναι παρόμοια. Το διάλυμα είναι το οξειδωτικό: 4% χλωριούχο νάτριο με 0,1% θειικό σίδηρο και υδροχλωρικό οξύ σε ρΗ 2, δίνοντας περίπου 24.300 ppm χλωριούχου. Η διάβρωση εκτιμήθηκε μετά από 24 ώρες και η διάβρωση των ρωγμών μετά από 100 ώρες, με τη θερμοκρασία να αυξάνεται σε βήματα 5 μοιρών.

Διαβάστε τη στήλη της σχισμής ως το αποφασιστικό σχήμα, γιατί είναι αυτή με το στενότερο περιθώριο και αυτή που διέπει ένα πραγματικό σκάφος με φλάντζες και νεκρά πόδια. Το C-22 ανέχεται 102 °C όπου το C-276 σταματά στους 80 °C, δηλαδή ένα κενό 22 μοιρών. Τα νούμερα με τα pitting είναι πιο κοντά, αφού το C-22 φτάνει στο ανώτατο όριο της δοκιμής σε θερμοκρασία άνω των 150 °C έναντι 150 °C για το C-276, και η ειλικρινής ανάγνωση είναι ότι και οι δύο βρίσκονται στην κορυφή της κλίμακας και κανένας δεν είναι πολύ μπροστά.

Οι βαθμοί ανοξείδωτου παρουσιάζονται στον πίνακα επειδή δείχνουν την κλίμακα. Οι τρεις ποιότητες που συνήθως λαμβάνονται υπόψη για την υπηρεσία χλωρίου, AL-6XN, 254SMO και 904L, βρίσκονται μεταξύ 40 και 45 °C στη σχισμή, η οποία είναι κάτω από τη θερμοκρασία των περισσότερων ροών διεργασίας και κάτω από τη θερμοκρασία των περισσότερων επιστροφών νερού ψύξης.

Η δοκιμή υγρού χλωρίου, που είναι το πιο οξύ μεμονωμένο αποτέλεσμα

Το κορεσμένο υγρό χλώριο είναι το περιβάλλον που διαχωρίζει αυτά τα δύο με μεγαλύτερη σαφήνεια και η σύγκριση έγινε ως ειδική μελέτη και όχι ως μία σειρά ενός γενικού πίνακα. Το περιβάλλον ήταν διάλυμα χλωριούχου 3.000 ppm ρυθμισμένο σε pH 1,5 με υδροχλωρικό οξύ και αέριο χλώριο να διοχετεύεται μέσω φυσαλίδων για ολόκληρη την περίοδο των 30 ημερών, με το αέριο εξόδου να οδηγεί στο νερό για να διατηρεί μια ελαφρά αντίθλιψη χλωρίου στη φάση ατμού. Το ρΗ στο τέλος ήταν 0,9.

Το δημοσιευμένο συμπέρασμα είναι ότι το C-22 είναι σημαντικά πιο ανθεκτικό στο υγρό χλώριο από το C-276. Η λεπτομέρεια μέσα στο αποτέλεσμα είναι πιο χρήσιμη από το συμπέρασμα, και εκεί απέτυχε το C-276. Σε κάθε θερμοκρασία όπου δοκιμάστηκε, η επίθεση στο C-276 συγκεντρώθηκε στομέταλλο συγκόλλησης και τη ζώνη που επηρεάζεται από τη θερμότητακαι όχι στη μητρική πινακίδα. Το μητρικό μέταλλο μιας συγκολλημένης κατασκευής δεν ήταν το αδύναμο σημείο. Η συγκόλληση ήταν.

Η Σύγκριση Θερμικής Σταθερότητας, που είναι ο δημοσιευμένος λόγος που διαφέρουν οι βαθμοί

Ο λόγος που το C-22 υπάρχει ως ξεχωριστός βαθμός και όχι ως παραλλαγή του C-276 είναι η θερμική σταθερότητα στη θερμικά επηρεασμένη ζώνη μιας συγκόλλησης και η διαφορά δημοσιεύεται ως δοκιμή συγκολλημένου κουπονιού και όχι ως ισχυρισμός.

Αυτός ο πίνακας είναι ο τεχνικός λόγος για τη διαφορά χρωμίου. Το υψηλότερο χρώμιο στο C-22 είναι αυτό που εμποδίζει τη ζώνη που επηρεάζεται από τη θερμότητα να σχηματίσει τις διαμεταλλικές φάσεις που την αφήνουν ευάλωτη και η δημοσιευμένη περιγραφή του βαθμού δηλώνει ότι αντιστέκεται στο σχηματισμό ιζημάτων στα όρια των κόκκων στη ζώνη που επηρεάζεται από τη θερμότητα συγκόλλησης και επομένως είναι κατάλληλο για τις περισσότερες εφαρμογές χημικής διεργασίας σε συνθήκες συγκόλλησης.

Μια διόρθωση ορολογίας ανήκει εδώ, επειδή η δημοσιευμένη έκδοση αυτής της σύγκρισης χρησιμοποιεί λάθος λέξη. Ο μηχανισμός περιγράφεται στην κυκλοφορία ως ευαισθητοποίηση, που είναι ο όρος για την καθίζηση καρβιδίου του χρωμίου σε έναν ωστενιτικό ανοξείδωτο χάλυβα. Η δημοσιευμένη περιγραφή αυτού του κράματος αναφέρει τον μηχανισμό καθώς ο σχηματισμός των ορίων των κόκκων κατακρημνίζεται στη ζώνη που επηρεάζεται από τη θερμότητα, που για ένα κράμα νικελίου-χρωμίου-μολυβδαινίου σημαίνει τις διαμεταλλικές φάσεις και όχι ένα καρβίδιο του χρωμίου. Το πρακτικό αποτέλεσμα είναι το ίδιο και ο μηχανισμός διαφορετικός, και μια προδιαγραφή που ζητά δοκιμή ευαισθητοποίησης ζητά λάθος δοκιμή.

Όπου ο καθένας κερδίζει, Medium by Medium

Οι δύο βαθμοί δεν ταξινομούνται μεταξύ τους συνολικά. Τα δημοσιευμένα δεδομένα υδατικής διάβρωσης, που τρέχουν και στα δύο κράματα στα ίδια μέσα στις ίδιες θερμοκρασίες, δείχνουν ένα σχέδιο και όχι μια κατάταξη, και υπάρχουν μέσα στα οποία το C-276 είναι η καλύτερη επιλογή.

Το μοτίβο σε αυτόν τον πίνακα είναι αυτό που πρέπει να παρασυρθεί.Το C-22 κερδίζει οπουδήποτε υπάρχει οξειδωτικό, γι' αυτό κερδίζει σε νιτρικό οξύ, σε χλωριούχο σίδηρο και σε κάθε μικτό οξύ που περιέχει ιόντα σιδήρου ή χαλκού. Το C-276 κερδίζει σε αρκετούς απλούς φόρους υδροχλωρικού και θειικού οξέος στις υψηλότερες συγκεντρώσεις, όπου το υψηλότερο μολυβδαίνιο είναι το καθοριστικό στοιχείο και το μέσο επιτίθεται απευθείας στο μέταλλο και όχι μέσω ενός οξειδωτικού μηχανισμού.

Ακολουθούν δύο πρακτικές συνέπειες. Ένα εργοστάσιο που έχει ένα μείγμα καθηκόντων θα πρέπει να δοκιμάσει το συγκεκριμένο μέσο αντί να επιλέξει τον βαθμό που φαίνεται ισχυρότερος σε μια γενική σύγκριση, επειδή τα δύο ανταλλάσσουν θέσεις στον πίνακα. Και ένα καθήκον που περιλαμβάνει ένα οξειδωτικό, ή ένα καθήκον όπου η χημεία μπορεί να μετατραπεί σε οξειδωτική κατά τη διάρκεια μιας αναταραχής, είναι η περίπτωση που ξεχωρίζει η δημοσιευμένη περιγραφή του C-22, επειδή προσφέρει αντίσταση όπου και οι δύο συνθήκες αναγωγής και οξείδωσης συναντώνται στο ρεύμα διεργασίας.

Διαφορές Φυσικής και Κατασκευής

Η σειρά εύρους τήξης διευθετεί μια αξίωση που κυκλοφορεί προς την άλλη κατεύθυνση. Το C-22 έχει το υψηλότερο εύρος τήξης από τα δύο, 1.357 έως 1.399 °C έναντι 1.323 έως 1.371 °C, επομένως μια σύγκριση που δίνει στο C-276 το υψηλότερο ποσοστό είναι η ανάγνωση ενός αριθμού από κάπου διαφορετικό από το εύρος τήξης. Και μια μέγιστη θερμοκρασία λειτουργίας που αναφέρεται οπουδήποτε κοντά στους 1.250 °C δεν είναι καθόλου θερμοκρασία λειτουργίας: το ωφέλιμο όριο εξυπηρέτησης και των δύο βαθμών σε οξειδωτικές ατμόσφαιρες είναι πολύ κάτω από το στερεό τους, και όπου η υπηρεσία είναι ζεστή και η οξείδωση του υψηλότερου χρωμίου στο C-22 είναι το πλεονέκτημα και όχι το μειονέκτημα.

Το σημείο περιορισμένης σύνθεσης αξίζει να διαχωριστεί από το υπόλοιπο, επειδή επηρεάζει ό,τι φθάνει σε ένα πιστοποιητικό. Ο προγραμματιστής δηλώνει ότι ο βαθμός εμπίπτει στο εύρος αριθμών UNS, αλλά παράγεται σε μια πιο περιορισμένη σύνθεση για βελτιωμένη απόδοση. Επομένως, ένα πιστοποιητικό μύλου που ικανοποιεί το εύρος UNS δεν ικανοποιεί απαραίτητα την αυστηρότερη σύνθεση στην οποία αναπτύχθηκε ο βαθμός, και μια σειρά που ονομάζει μόνο τον αριθμό UNS δεν το αποτυπώνει αυτό.

Ερωτήσεις που κάνουν οι αγοραστές

Ποιο είναι πιο ανθεκτικό στη διάβρωση, το C-22 ή το C-276;

Εξαρτάται από το αν το μέσο οξειδώνεται, και αυτή είναι η μόνη χρήσιμη απάντηση. Στο ίδιο οξειδωτικό διάλυμα χλωριδίου, το C-22 έχει κρίσιμη θερμοκρασία ρωγμής 102 °C έναντι 80 °C για το C-276 και σε υγρό χλώριο το C-22 δεν έδειξε προσβολή στους 95 °C όπου το C-276 απέτυχε στο μέταλλο συγκόλλησης και στη ζώνη που επηρεάστηκε από τη θερμότητα στους 65 °C. Σε νιτρικό οξύ σε βρασμό 65%, το C-22 τρέχει στα 134 mils ετησίως έναντι 888 για το C-276. Σε αντίθεση με αυτό, το C-276 είναι η καλύτερη επιλογή σε αρκετούς απλούς φόρους υδροχλωρικού και θειικού οξέος σε υψηλότερες συγκεντρώσεις, όπου το υψηλότερο μολυβδαίνιο είναι αυτό που μετράει.

Γιατί το C-22 έχει καλύτερη αντίσταση εάν το C-276 έχει περισσότερο μολυβδαίνιο;

Επειδή το χρώμιο και το μολυβδαίνιο αντιστέκονται σε διαφορετικά πράγματα. Το μολυβδαίνιο φέρει την αντίσταση στα αναγωγικά οξέα και στα σκασίματα, και το χρώμιο φέρει την αντίσταση στα οξειδωτικά μέσα. Το C-22 έχει περίπου 22% χρώμιο και 13% μολυβδαίνιο και το C-276 έχει περίπου 16% και 16%. Η δημοσιευμένη περιγραφή του C-22 ξεχωρίζει την αντοχή του σε οξειδωτικά υδατικά μέσα, συμπεριλαμβανομένου του υγρού χλωρίου και μιγμάτων που περιέχουν νιτρικό οξύ ή οξειδωτικά οξέα με ιόντα χλωρίου, το οποίο είναι το χρώμιο που λειτουργεί.

Είναι το C-22 καλύτερο για διάβρωση με κοιλότητες και ρωγμές;

Στις δημοσιευμένες φιγούρες, ναι. Η εικόνα της χαραμάδας είναι η πιο ξεκάθαρη από τις δύο. Στο οξειδωτικό διάλυμα χλωριούχου και τα δύο δοκιμάστηκαν, το C-22 έφτασε στο ανώτατο όριο της δοκιμής διάτρησης σε πάνω από 150 °C έναντι ακριβώς 150 °C για το C-276, ενώ η κρίσιμη θερμοκρασία ρωγμής ήταν 102 °C έναντι 80 °C. Ο προγραμματιστής δημοσιεύει επίσης τον βαθμό κάτω από την επικεφαλίδα ότι υπερέχει στην αντίσταση στα σκασίματα. Σημειώστε ότι και τα δύο ψηφία είναι για αυτό το διάλυμα δοκιμής και άλλα διαλύματα δοκιμής δίνουν διαφορετικές απόλυτες τιμές.

Τι είναι καλύτερο για συγκολλημένη κατασκευή;

C-22, και αυτός είναι ο δημοσιευμένος λόγος που οι δύο βαθμοί διαφέρουν και όχι μια οριακή προτίμηση. Σε μια δοκιμή συγκολλημένου κουπονιού σε ένα οξειδωτικό διάλυμα θειικού οξέος στους 150 °C, το C-276 υπέστη σοβαρή προσβολή από το βασικό μέταλλο, το μέταλλο συγκόλλησης και τη ζώνη που επηρεάστηκε από τη θερμότητα και μόνο το ένα τρίτο του πάχους του κουπονιού στη ζώνη που επηρεάστηκε από τη θερμότητα επέζησε. Το C-22 έδειξε ελάχιστη επίθεση. Το C-22 αντιστέκεται επίσης στον σχηματισμό ιζημάτων στα όρια των κόκκων στη ζώνη που επηρεάζεται από τη θερμότητα συγκόλλησης, κάτι που το καθιστά κατάλληλο για τις περισσότερες εφαρμογές χημικών διεργασιών σε συνθήκες όπως συγκολλήσεις. Και οι δύο ποιότητες συγκολλούνται συνήθως με πληρωτικό C-22 για τον ίδιο λόγο.

Έχει το C-276 υψηλότερη μέγιστη θερμοκρασία από το C-22;

Όχι. Οι δύο περιοχές τήξης είναι 1.323 έως 1.371 °C για το C-276 και 1.357 έως 1.399 °C για το C-22, επομένως το C-22 έχει την υψηλότερη. Μια σύγκριση που αναφέρει περίπου 1.350 °C για το C-276 και περίπου 1.250 °C για το C-22 και ονομάζει αυτές τις μέγιστες θερμοκρασίες λειτουργίας είναι η σύγκριση των περιοχών τήξης και η εσφαλμένη επισήμανση τους, και το συμπέρασμα που συνάγεται από αυτήν δεν προκύπτει. Όπου η υπηρεσία είναι ζεστή και οξειδωτική, το υψηλότερο χρώμιο στο C-22 είναι πλεονέκτημα.

Μπορώ να αντικαταστήσω το ένα με το άλλο;

Όχι με βάση το όνομα της οικογένειας, επειδή είναι διαφορετικά κράματα με διαφορετικό χρώμιο και μολυβδαίνιο και ανταλλάσσουν τις θέσεις τους στον μεσαίο πίνακα παραπάνω. Θα πρέπει να γίνει αντικατάσταση του συγκεκριμένου μέσου και θερμοκρασίας, με την κατάσταση της συγκόλλησης να εξετάζεται χωριστά από τη μητρική πλάκα. Το δημοσιευμένο αποτέλεσμα συγκολλημένου κουπονιού δείχνει ότι μια αντικατάσταση που έγινε μόνο στα δεδομένα του βασικού μετάλλου μπορεί να είναι λανθασμένη κατά πολύ, επειδή η αποτυχία σε εκείνη τη δοκιμή ήταν στη ζώνη που επηρεάστηκε από τη θερμότητα και όχι στην πλάκα.

Περίληψη

Τα C-22 και C-276 είναι και τα δύο κράματα νικελίου-χρωμίου-μολυβδαινίου με βολφράμιο και η διαφορά μεταξύ τους είναι ένα εμπόριο μεταξύ χρωμίου και μολυβδαινίου. Το C-22 είναι UNS N06022 με περίπου 22% χρώμιο και 13% μολυβδαίνιο, και κερδίζει όπου το μέσο οξειδώνεται: κρίσιμη θερμοκρασία ρωγμής 102 °C έναντι 80 °C, καμία επίθεση σε υγρό χλώριο στους 95 °C όπου C-276 mil σε 61 °C απέτυχε σε 61 °C σε 63 °C. % βραστό νιτρικό οξύ. Το C-276 είναι UNS N10276 με περίπου 16% χρώμιο και 16% μολυβδαίνιο, και κερδίζει σε πολλούς φόρους απλού υδροχλωρικού και θειικού οξέος στις υψηλότερες συγκεντρώσεις. Ο λόγος για τον οποίο υπάρχουν χωριστά οι δύο ποιότητες είναι η συγκόλληση: σε ένα οξειδωτικό διάλυμα θειικού οξέος στους 150 °C, το C-276 έχασε τα δύο τρίτα του πάχους της ζώνης που επηρεαζόταν από τη θερμότητα, ενώ το C-22 δέχτηκε ελάχιστη επίθεση και το C-22 αντιστέκεται στην οριακή καθίζηση των κόκκων σε αυτή τη ζώνη, γι' αυτό και χρησιμοποιείται ως μέταλλο πλήρωσης και για τα δύο.

Και τα δύο παρέχονται από την Changzhou, Jiangsu σε πλάκα, φύλλο, λωρίδα, ράβδο, σύρμα, σωλήνα, σωλήνα, καλυμμένα ηλεκτρόδια και μορφή επικάλυψης συγκόλλησης, από εργοστάσιο που διαθέτει πιστοποίηση ISO 9001 και ελέγχεται από την SGS. Στείλτε το μέσο με τη συγκέντρωση και τη θερμοκρασία του, την κατάσταση συγκόλλησης του εξαρτήματος και εάν μπορεί να υπάρχει οξειδωτικό κατά τη διάρκεια μιας ανατροπής, και η επιλογή μεταξύ των δύο βαθμών προκύπτει από αυτά τα τρία γεγονότα.

Αναφορές

1. Μπροσούρα Haynes International για το κράμα HASTELLOY C-22. Πηγή για την ονομαστική χημική σύνθεση, η περιγραφή του κράματος ως ευέλικτου βαθμού νικελίου-χρωμίου-μολυβδαινίου-βολφραμίου με καλύτερη συνολική αντοχή στη διάβρωση από άλλα κράματα νικελίου-χρωμίου-μολυβδαινίου, συμπεριλαμβανομένων C-276 και C-4 και κράματος 625, η αντοχή σε οξειδωτικά οξειδωτικά οξειδωτικά οξέα ή υδατικά μέσα νιτρικού οξέος. με ιόντα χλωρίου, η ικανότητα αντίστασης στο σχηματισμό ορίων κόκκων κατακρημνίζεται στη ζώνη που επηρεάζεται από τη θερμότητα συγκόλλησης, έτσι ώστε να είναι κατάλληλο για τις περισσότερες εφαρμογές χημικής διεργασίας σε κατάσταση συγκόλλησης, η δήλωση ότι ο βαθμός εμπίπτει στο εύρος UNS N06022 αλλά παράγεται σε πιο περιορισμένη σύνθεση, ο πίνακας φυσικών ιδιοτήτων συμπεριλαμβανομένου του εύρους πυκνότητας τήξης από 691,3,5 g/8 cm. 1.399 °C και ο συντελεστής θερμικής διαστολής, ο κατάλογος προδιαγραφών και η χρήση του κράματος ως αναλώσιμου σύρματος πλήρωσης και επικάλυψης συγκόλλησης.
2. Η ίδια πηγή, συγκριτική κρίσιμη διάβρωση και κρίσιμες θερμοκρασίες διάβρωσης ρωγμών. Πηγή για το δοκιμαστικό διάλυμα χλωριούχου νατρίου 4% με 0,1% θειικό σίδηρο και υδροχλωρικό οξύ σε pH 2 που δίνει περίπου 24.300 ppm χλωριούχο, 24ωρες εκθέσεις με κοιλώματα και 100 ώρες σε ρωγμές με αυξήσεις θερμοκρασίας 5 μοιρών, και τις τιμές για C-22, C-20, C-25, all, C-22, C-20, C-25, alloy AL-6XN, 254SMO, 904L και τύπου 316 που αναφέρονται στο αμάξωμα.
3. Ίδια πηγή, τμήμα θερμικής σταθερότητας. Πηγή για τη δοκιμή συγκολλημένου κουπονιού σε θειικό οξύ 11 % με θειικό σίδηρο 3,9 % και άλλες χημικές ουσίες στους 302 °F ή 150 °C, υπερπίεση με οξυγόνο, η δήλωση ότι το C-276 υπέστη ασυνήθιστα σοβαρή επίθεση ζώνης βασικού μετάλλου, μετάλλου συγκόλλησης και θερμότητας, με μόνο το ένα τρίτο της θερμότητας που δεν επηρέασε τη ζώνη. Το C-276 σπάνια δέχεται επίθεση σε αυτόν τον βαθμό σε άλλα μέσα, και η ελάχιστη επίθεση στο δείγμα C-22.
4. Η ίδια πηγή, ανθεκτικό στη διάβρωση μεταλλικό τμήμα πλήρωσης συγκόλλησης, που αναπαράγει δοκιμές που πραγματοποιήθηκαν στο Εθνικό Εργαστήριο του Los Alamos σε προσομοιωμένο διάλυμα απολέπισης εκτός αερίου αποτεφρωτή για 39 ημέρες. Πηγή για τη σύγκριση του κράματος 625 συγκολλημένου με πληρωτικό 625 έναντι του ίδιου μετάλλου βάσης συγκολλημένου με πληρωτικό C-22 και για το βασικό μέταλλο C-22 και συγκόλληση C-22 προκύπτει, στο διάλυμα χλωριούχου νατρίου 3 Μ με χλωριούχο σίδηρο 0,1 Μ και φθοριούχου σιδήρου 0,1 Μ στους p175 °F ή φθοριούχο νάτριο 0,1 Μ στους p175 °F ή C-22 στους
5. Η ίδια πηγή, συγκριτικοί πίνακες δεδομένων υδατικής διάβρωσης. Πηγή για τις ζευγαρωμένες σειρές διάβρωσης C-22 και C-276 σε mils ανά έτος που αναφέρονται στο σώμα, συμπεριλαμβανομένων των σειρών νιτρικού οξέος, χλωριούχου σιδήρου, πεντοξειδίου του φωσφόρου, θειικού οξέος, υδροχλωρικού οξέος και μικτού οξέος και χλωρίου, με τη σημείωση ότι οι αριθμοί είναι ο μέσος όρος και μετατρέπεται σε χιλιοστόμετρα ανά έτος και σε χιλιοστά ανά έτος δοκιμής κατά 40.
6. Η ίδια πηγή, πίνακες αξιολόγησης πεδίου. Η πηγή για το δοχείο του αντιδραστήρα έχει ως αποτέλεσμα θειικό οξύ 10 έως 15 % με στερεά, τα βάθη κοίλωσης και ρωγμών πολτού και χαρτιού και οι ρυθμοί αγωγών απόσβεσης αποτέφρωσης χημικών αποβλήτων που χρησιμοποιούνται στο σώμα.
7. Τεχνικό άρθρο Haynes International για τα κράματα HASTELLOY C-22 και C-276 σε κορεσμένο υγρό χλώριο. Πηγή για το περιβάλλον δοκιμής των 3.000 ppm χλωριούχου ρυθμισμένου σε pH 1,5 με υδροχλωρικό οξύ και αέριο χλώριο για 30 ημέρες με pH εξόδου 0,9, τις θέσεις και τις θερμοκρασίες του κουπονιού, την επίθεση που βρέθηκε στο C-276 στη ζώνη συγκόλλησης μετάλλων και τη θερμότητα, την απουσία προσβολής στους 9 πόρους στους 9 °C και το υγρό στους C-29 °C φάση, και το δημοσιευμένο συμπέρασμα ότι το C-22 είναι σημαντικά πιο ανθεκτικό σε υγρά περιβάλλοντα χλωρίου.
8. Δημοσιευμένα στοιχεία για το κράμα HASTELLOY C-276. Πηγή για το εύρος τήξης από 1.323 έως 1.371 °C, την πυκνότητα 8,89 g/cm³, τον συντελεστή θερμικής διαστολής, την ηλεκτρική ειδική αντίσταση και τις κρίσιμες θερμοκρασίες κοιλοτήτων και ρωγμών σε οξινισμένο χλωριούχο σίδηρο που χρησιμοποιείται αλλού στο